شعر های سپید و سیاه یک دل

تقدیم به بهترینم

pandl — Fri, 22 Sep 2006 21:23:56 GMT

pandl — Wed, 20 Sep 2006 15:47:10 GMT

گناه!!
چه وازه ی نا منصفانه ای درین شهر کلمات
برای او که می گویند به او . گناه کار
پس من گناه کارم
گناه من قیچی بودن است
من اگر جوهری مهمان نوازی می کرد
نوک جوابم را
می شدم مثل این مدادها
افسوس
که برای گذر زین کاغذ مقصود
راهی جز همان بریدن ندارم
اخر این دست سرنوشت
اگر نه بنویسم
و نه برم
مرا به سطل تنهایی ها
تباهیی ها می اندازد
ازین بی کسی خود چه بیزارم
من همانم که نوکم تیزاست مانند قلم
تنها علت بیچارگیم
بی اعتنایی جو هر ها ی فاحشه است
جوهر ها ی اقبال
پس می برم
کاغذ را می برم
چهره ام چاقو می شود
حتی بدتر از او
راستی
گناه من چیست که گناهکارم ؟
مردم درک
گناه کاران را همیشه تبعید می کنند
از زادگاه اندکی در اندیشه ی دیگری بودن
گناه کار منم یا شما چشمان سرد
که تنفر در درونتان هواییست
برای تنفس عنکبوت ها ی وجودتان
اگر این کلمات نبودند
اسانتر به خود می اندیشیدم
**
من یک پشت فطرت
زشت رو
و ادمی نه ادم صفت در میان شما هستم
همان بهتر که شعر یادم را نخوانید
چون وزن ندارد
زبان ادابتان
نمی تواند با ان هماهنگ باشد

pandl — Fri, 08 Sep 2006 17:54:25 GMT

ای باد
تو مرا دست تخیل زدی
اما دست تو
جز یک نمایش نبود

به من پرده
نوازش کردی اری
اماجز لحظه ای بی برگشت نبود
ا

من را که به سقف حد
به دار اویخته بودند
با دست تو
رویای رهایی
اندکی به سرای مغزم
می تازید
اما
هیچ وقت هرگز
تو مرا از دار ها
دار های سنگی نه حتی نخی
رها نکردی
بلکه وعده ی وزش بار خود را
به گوش پیکر من تار زدی

چون باد بودی
باد گشتی
چون همه جهت برای رفتن داشتی
به هر جهت بی اعتئایی دادی
کاش تو هم
برای من تنها می امدی
ممتد از عشق بودی
می تازیدی نه که می وزیدی
می امدی نه که پرسه ی توهم می زدی

**
پنجره ها را باز کنید
پرد ه هایی که به دار سقف اویخته اند
چاپلوسی می کنند
همان یک نگاه زودگذر باد ها را حتی
ان ها طوفان را نمی شناسند
که برای رهایی
گاه گاهی
او را گدایی کنند حداقل
(الف.بارن)

جون هرر کی دوس داری نظر بده

فکاهی یا شعر

pandl — Thu, 07 Sep 2006 19:03:29 GMT

سر اسمان
درد می کند
پارچه ی ابر
بدان می بندد
از درد
گریه ی باران می کند
تگرگ را دستو پا می کند
می کوباند ان را
از روی بهانه
به پنجره
بارانش با تگرگ فرقی ندارد
هر دو اب جلوه اند
اما تگرگ چون از خشمست
موذیانه تر می بارد

نظر بدیدد

باد بد بیاری
هوس دویدن می کند
و ازان ورزش او
کباب هایی
که سوختن را خوردند
کباب هایی که کباب شدند
در عشق جنون وار دهان
باز سرد می شود
تا دوباره به تئاتر اتش
بشوند دعوت
او لذت می برد
ادیگری از لذت دیگری ذلت می برد

مردمانی
دیوار می شوند
می روند با اجر قدم
اما در انتها
خمیده
تعظیم کنان
به سقف ها می شوند
این همه اجر قدم
که با اتش زجر اجر شده را
حرام می کنند

شاعری
شعر می گوید
نمک قاعده را
در غذا ی کلمات نمی ریزد
غذا بی نمک می شود
رستوران دل
مشتری هایش را از دست می دهد

ارتش کتاب
مانور یکانگی
بر زمین قفسه می دهند
اما
هرکدام تیتر بی شباهتی را
فریاد می زنند
تا انگشت کتاب خوان تحقق
چد ساعتی را
بینشان
پرسه بزند
اگر همه شان یکی بودند
اصلا
انگشتی به کرم ریختن
وارد نمی شد
یا نگاهی
چپ و راست
تکان نمی خورد در حاله ی کلمات

در صحنه ی وقوع
خر تو خر می شود
چون مسئله تو می اید
مسئله تو دار می شود
ادم ان هم حتی
زیر پا ی خر له می شود
ان خران که جفت انداختن
پیشه ی ان هاست
ادمان هم
چون زیرشان می روند
خر تر از خر می شوند
پس زندگی
یا خریست
یا فدای خریت ها

و سرانجام
نمی دانم
این فکاهی بود
یا شعری

عشق اولم

pandl — Mon, 04 Sep 2006 22:28:30 GMT

عشق اولم عشق آخرم با تـو زندگي شـده باورم چه شكسته ام بي تو خسته ام دل پر اميد به تو بسته ام من كه زندگيمو باختم واسه يه لحظه ديدنت نزا باز دلـم بسوزه دوباره وقت رفتنت بي تو دلـم خون می شه اگـه نيايی تو سينه داغون می شه بگـو كجايي داد از جدايی كوه نور من همه شور من اي سـتـاره پــر غـرور من اي پناه من تكيـه گاه من دل شكسته بي گناه من من كه زندگيمو باختم واسه يه لحظه ديدنت نزار باز دلم بسوزه دوباره وقت رفتنت بي تـو دلـم خـون می شه اگـه نيايي تو سينه داغـون می شه بگـو كجايي داد از جدايي

اگه یه روز رفتی

pandl — Mon, 28 Aug 2006 23:59:14 GMT

کاش

pandl — Mon, 28 Aug 2006 23:56:13 GMT

اگر تار بودم آهنگ دوستت دارم را برایت مینواختم

اگر بهاربودم شکوفه ها رابرایت تقدیم میکردم

اگر باران بودم آن قدر می باریدم تا غبار غم ها رااز دلت بزدایم

ولی افسوس که

نه تارم

نه بهارم

نه بارانم

ولی هرچه هستم با تم

اگر تار بودم آهنگ دوستت دارم را برایت مینواختم

اگر بهاربودم شکوفه ها رابرایت تقدیم میکردم

اگر باران بودم آن قدر می باریدم تا غبار غم ها رااز دلت بزدایم

ولی افسوس که

نه تارم

نه بهارم

اگر تار بودم آهنگ دوستت دارم را برایت مینواختم

اگر بهاربودم شکوفه ها رابرایت تقدیم میکردم

اگر باران بودم آن قدر می باریدم تا غبار غم ها رااز دلت بزدایم

ولی افسوس که

نه تارم

نه بهارم

نه بارانم

ولی هروجود فریاد میزن

نه

تقديم به هيچكس....

كاش در دنيا سه چيز نبود؟!

عشق،غرور،دروغ

زيرا

انسان ازروي غروربه عشق دروغ ميگويد! بارانم

ولی هرچه هستم با تمام وجود فریاد ام وجود فری

خیلی سخته

pandl — Mon, 28 Aug 2006 23:24:07 GMT

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي

بفهمه ...

خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش

کني ...

خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون

حضور خودش جشن بگيري ...

خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز

اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ...

خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ،

بعد بفهمي دوست نداره ...!

تنهایی

pandl — Sun, 27 Aug 2006 22:05:34 GMT

انسان در حصار زمان

pandl — Fri, 25 Aug 2006 21:32:17 GMT